Kunstbloemen of echte bloemen? Wat is eigenlijk duurzamer?

Bloemen maken alles mooier. Een tafel, een hal, een woonkamer, een kantoor, een hotel entree… zet er bloemen neer en de sfeer verandert meteen.

Maar de laatste jaren krijg ik steeds vaker de vraag: ‘zijn kunstbloemen eigenlijk wel duurzaam?‘ Eerlijk gezegd vind ik dat een interessante vraag, want het antwoord is niet zo zwart-wit als soms gedacht wordt.

Er gaat voor mij natuurlijk niks boven echte bloemen, die voelen heel puur. Ze groeien uit de aarde en bloeien prachtig, waardoor ze direct leven in huis brengen. Maar achter dat mooie boeket zit vaak een hele keten. Denk aan waterverbruik, kunstmest, pesticiden, gekoelde opslag en transport om de bloemen vers te houden, en dan hebben we het nog niet eens over bloemen die van ver komen en soms per vliegtuig ingevoerd worden. Na een week of twee is het meestal klaar. Dan belanden ze in de groenbak of prullenbak.

Ik keek laatst naar de uitzending van Keuringsdienst van waren, en ik was in shock. De interviewer en de handelaar stonden boven aan de trap van zo een hele grote bloemenveiling hal. Ze keken vanaf boven over die immens grote hal vol met veilingkarren met daarop 1000ende emmers bloemen. Een zee van karren en bloemen. Hij zegt: ‘en dan er even bij stil te staan dat al deze bloemen over een week in de kliko liggen‘

Kunstbloemen worden natuurlijk anders gemaakt, vaak van stof of kunststof. Dat vraagt ook grondstoffen en energie, en dus nee, ook kunstbloemen zijn niet “impactloos”. Dat zou niet eerlijk zijn om te zeggen. Maar het grote verschil zit voor mij in de levensduur. Een mooi kunstbloemstuk blijft jarenlang mooi. Het verwelkt niet, hoeft geen water, laat geen blaadjes vallen en kan steeds opnieuw gebruikt worden. Je kunt het verplaatsen en combineren met andere takken, of aanpassen aan het seizoen, en juist daardoor worden kunstbloemen op de lange termijn een verrassend slimme keuze, want één goed kunstbloemstuk vervangt al snel tientallen boeketten.

Dat maakt het voor mij zo interessant. Bij Seta Fiori kijk ik naar kunstbloemen als blijvende sfeermakers, een stijlvol alternatief voor mensen die houden van schoonheid en gemak, en die duurzaamheid belangrijk vinden. Zeker in hotels, winkels, restaurants, kantoren en showrooms zijn kunstbloemen ideaal. Ze zien er altijd verzorgd uit, ook op plekken waar weinig daglicht is of waar niemand tijd heeft om bloemen te verversen. Geen water geven, geen uitgebloeide bloemen, geen allergieën en geen gedoe, gewoon altijd sfeer.

Thuis is dat eigenlijk precies hetzelfde. Een mooie bloesemtak bij jou op tafel of een hoge kunstbloesemboom in de hal, eventueel aangevuld met een zijden bloemstuk op het dressoir, geeft meteen warmte en luxe. Mijn tip: buig de takken van een kunstbloesemboom voorzichtig een beetje uit elkaar in plaats van ze recht en strak te laten staan, dat geeft meteen meer diepte en een veel natuurlijkere uitstraling. Ook als je een druk leven hebt, geen groene vingers hebt of gewoon geen zin hebt om elke week nieuwe bloemen te kopen, is dat geen probleem. Dat mag ook.

Wat kunstbloemen voor mij zo bijzonder maakt, is dat ze seizoen na seizoen blijven meebewegen. Zo blijft het in de lente licht en fris, en in december feestelijk en rijk. Je hoeft niet telkens opnieuw te beginnen. Je bouwt gewoon verder op iets moois dat er al is.

Dus zijn kunstbloemen duurzamer dan echte bloemen? Dat hangt voor mij af van hoe ze gemaakt zijn, en van hoe lang en hoe je ze gebruikt. Maar één ding weet ik zeker: als je kiest voor kwaliteit en je kunstbloemen jarenlang gebruikt, dan zijn ze een bewuste en praktische keuze.

Misschien is dát voor mij wel de mooiste manier om naar duurzaamheid te kijken. Het draait om waar iets van gemaakt is, èn om hoe lang iets mooi mag blijven.

Bij Seta Fiori maak ik bloemstukken en kunstbloesembomen die bedoeld zijn om lang mee te gaan, met liefde samengesteld en met oog voor sfeer. Schoonheid hoeft van mij niet na een week te verwelken, want bloemen mogen blijven, gewoon omdat ze elke dag iets zachts en moois toevoegen aan je omgeving.